სახეს სწვავდა მაღაროებიდან მონაბერი ქარი. არ ესმოდა, მაგრამ გრძნობდა ცეცხლნარევი ქარის ღრიალსა და მაღაროების გუგუნს, ჟრუანტელად გასდგომოდა სხეულში. მაგრამ არაფერს ნიშნავდა ეს ყველაფერი. მთრთოლვარე მიწა, მხრჩოლავი ალი და ცეცხლში გახვეული მაღაროები შორს იყვნენ მისგან, ძალიან შორს, მიუწვდომელი გამხდარიყო მათთვის, როცა სორენი მოჰხვეოდა გარშემო.

სტერილური თეთრი სინათლე დაგავდა თვალებს. ჩამომდნარ სკლერაში დაწვრილებულ გუგას ოთახის კუთხეში მიყუჟული ბავშვი წარმოადგენდა. პატარა სხეული ჰქონდა ბავშვს, დამტვრეულ ძვლებზე გადაკრული დაჟეჟილი ტყავი, მაგრამ სახე კაცის ჰქონდა, მოკლე წვერითა და გამოკვეთილი ყბებით. წამოდგა ბავშვი და უკან დაიხია, კედელში დაინთქა.