ტაატით მიცურავდნენ ცის კამარაზე რუხი ღრუბლები. დათარეშობდა უწყალო ქარი, თან მოჰქონდა მოძალული ცივი თვეების სუსხის სურნელი და უტიფრად, ზუზუნით მიჰქროდა ბინგემის მოედანზე შექუჩებულ მაღაროელთა შორის. ზედ ეხლებოდა მისი ყინულოვანი სუნთქვა ნარას, ნიღბით დაუფარავ ქუთუთოებსა და შუბლის კანს უწვავდა.