მზე ინავლებოდა. ოდნავადღა მოჩანდა შორს, მთათა შორის მისი დაღვენთილი წითელი დისკოს წვერი. სულს ღაფავდა მზის შუქი, და გოროზად გადმოჰყურებდა მას მუქ იისფრად დაფერილი ცის კამარა, რომელზეც ისე აკიაფებულიყვნენ ვარსკვლავები, თითქოსდა მუქ ბარხატზე მარგალიტები მიმოუბნევიათო.